Wirtualne spacery po nieruchomościach VR

Mieszkanie sprzedaje się, zanim ktokolwiek do niego wszedł. Kupujący ma rzut 2D i garść zdjęć - i żadne z nich nie odpowiada na jedyne pytanie, które się liczy: jak ta przestrzeń działa, kiedy się w niej stoi?

Rzut pokazuje metry kwadratowe. Nie pokazuje wysokości, osi widokowych ani tego, jak pada światło. Zdjęcia pokazują kąty wybrane przez fotografa. Reszta zostaje wyobraźni, a wyobraźnia nie niesie daleko przy decyzji tej wielkości.

Klient chciał, by zainteresowani mogli zwiedzać nieruchomości bez wizyty na miejscu, i to tak, żeby wrażenie było wiarygodne, a nie dekoracyjne.

Wynikły z tego trzy twarde wymagania. Mieszkania musiały być w pełni umeblowane, bo pusta skorupa nie odpowiada na pytanie o meble. Skala musiała się zgadzać na wysokości chodzenia, bo każde odchylenie od razu odbiera się jako fałszywe. A obsługa musiała działać dla kogoś, kto pierwszy raz trzyma kontroler VR.

Zbudowaliśmy każdą nieruchomość pomieszczenie po pomieszczeniu w 3D - od kuchni po łazienkę - i złożyliśmy to w przechodni spacer. Modelowanie powstało w Blenderze; warstwa uruchomieniowa działała na Unity3D i Unreal Engine.

Umeblowanie nie było dekoracją, lecz odniesieniem skali: sofa, łóżko, blat to przedmioty, których rozmiar każdy zna, i właśnie do nich oko przymierza wnętrze. Spacer nie kończy się na drzwiach - widoki zewnętrzne osadzają obiekt w otoczeniu, bo lokalizacja to więcej niż adres.

Spacer nie zastępuje każdego oglądania. Zmienia to, które oglądania są jeszcze potrzebne.

• Wstępny wybór zamiast dojazdu. Kilka nieruchomości można obejrzeć z jednego miejsca; dojazd zostaje dla tych, które przejdą wstępny wybór.
• Pytanie o meble staje się rozstrzygalne. Widać, jak meble układają się we wnętrzu, a nie tylko ile ma metrów.
• Wielkość i układ się przeżywa, zamiast o nich czytać: wysokość, przejścia, osie widokowe.

Ta sama konstrukcja sięga dalej niż sprzedaż mieszkań: powierzchnie komercyjne, zasób na wynajem i nieruchomości premium stawiają to samo pytanie o odczucie przestrzeni, tylko przed inną publicznością.

Przy dużych inwestycjach dochodzi drugie zastosowanie: inwestorzy i uczestnicy mogą przejść kilka lokali w jednej sesji - w momencie, gdy nie ma jeszcze do czego wejść.